Talerz pochodzi z serwisu zwanego – od dekoracji – "zielony Watteau". Zastawa stołowa była drugą w kolejności zamówioną w manufakturze miśnieńskiej przez Augusta III dla potrzeb dworu królewskiego.

Głównym motywem zdobniczym umieszczanym na wszystkich elementach serwisu były malowane zielenią uzyskiwaną z tlenku miedzi scenki rodzajowe, wzorowane na grafikach. Artyści zdobiący porcelanę miśnieńską mieli do dyspozycji 230 miedziorytów przedstawiających sceny rodzajowe wg płócien francuskich malarzy, m.in. Jeana-Antoine’a Watteau, Nicolasa Lancreta i Jeana-Baptiste’a Patera. Naczynia przeznaczone dla dworu królewskiego Augusta III są dodatkowo zdobione tzw. wzorem Gotzkowskiego, opracowanym w 1741 r. przez Johanna Friedricha Eberleina. Tworzył go reliefowy wieniec kwiatów okalający scenkę dekorującą centrum lustra płaskich naczyń oraz umieszczone naprzemiennie na kołnierzu reliefowe mniejsze kompozycje kwiatowe i malowane wielobarwnie bukiety kwiatów. Pierwszy zespół naczyń, stanowiący trzon serwisu zielony Watteau, został dostarczony do królewskiego Hofsilberkammer w Dreźnie w 1749, a następnie uzupełniany w l. 1755–1759 i 1774–1788, co potwierdzają zapisy inwentarzowe. Wśród malarzy pracujących przy tym serwisie byli Gottlob Siegmund Birckner (ok. 1713–1771) oraz Johann Jacob Wagner (1710–1797), wymieniani w 1744 r. w spisie personelu manufaktury jako "malarze Watteau".

Obecnie naczynia z serwisu są rozproszone w kolekcjach na całym świecie, ale tylko kilka zachowało się z oznaczeniem literami K.H.C. [Königliche Hof Conditorei]: półmisek i omawiany talerz w kolekcji Zamku Królewskiego w Warszawie oraz talerz deserowy w zbiorach Porzellansammlung w Dreźnie, filiżanka w kolekcji R. Wark i paterka w formie liścia licytowana na aukcji w 2018 r. w Nowym Jorku. talerz deserowy w zbiorach Porzellansammlung w Dreźnie, filiżanka w kolekcji R. Wark oraz paterka w formie liścia licytowana na aukcji w 2018 r. w Nowym Jorku.

W Polsce, największy zespół naczyń z tego serwisu posiada Zamek Królewski w Warszawie: 8 talerzy i 3 półmiski, z których dwa oznaczone są literami K.H.C. oraz jeden talerz powstały ok. 1850 r. z kredensu sreber Wettinów. Ponadto, pojedyncze talerze znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie oraz Zamku Królewskiego na Wawelu.