Piotr Myszkowski urodził się w Przeciszowie ok. 1510 r., ale pisał się z Mirowa, gdyż tam znajdowało się gniazdo rodowe Myszkowskich herbu Jastrzębiec, nabyte w 1487 r. przez jego imiennika, hetmana polnego koronnego. Biskup Myszkowski był na tyle zżyty z Mirowem, że budowany od 1585 r. przez Santiego Gucciego pałac w Książu Wielkim także nazwał Mirowem. Mocno związany z dworem, najpierw Zygmunta Augusta, gdzie od 1563 r. był podkanclerzym koronnym, a później Stefana Batorego. W 1570 r. otrzymał biskupstwo płockie, a w 1577 r. upragnione krakowskie. Tytularne księstwo siewierskie w latach 1443–1790 było udzielną domeną biskupów krakowskich. Zmarł w 1591 r.

Jako rok wykonania medalu zwykło przyjmować się 1578. Tymczasem atrybucja ta pochodzi najprawdopodobniej od Raczyńskiego, który błędnie zapisał datę nominacji Myszkowskiego na biskupa krakowskiego (w rzeczywistości 1577 r.), a z nią wiązał powstanie tego numizmatu. Poza tytulaturą nic jednak nie wskazuje na to, że okazja ta była pretekstem do wykonania medalu. Opisując wzlatującego do Boga (słońca) orła ukazanego na rewersie, Tomasz Panfil określił go jako psychopompa, nośnik duszy biskupa, która odrodzi się dzięki Bogu w zaświatach. Z tą interpretacją doskonale koresponduje inskrypcja ze wstęgi – TIBI CONFIDO – będąca w istocie aktem wiary. Badacz ten w taki sam sposób zinterpretował również inny medal z podobnym przedstawieniem, wydany po śmierci Jana Heweliusza. Istnieją też późniejsze numizmaty z orłem wzlatującym do słońca, które są ilustracją zupełnie innej treści. Należałoby jednak rozważyć hipotezę, że opisywany medal został wydany dla biskupa Myszkowskiego pośmiertnie. Złoty egzemplarz tego medalu znajduje się w zbiorach Staatliche Münzsammlung w Monachium.

[Michał Zawadzki]