Inicjatywa wybicia tego medalu wyszła od Gottfrieda Schwartza, gdańskiego rajcy i późniejszego burmistrza. Pragnął on ożywić produkcję gdańskiej mennicy, nieczynnej w latach 1734–1754.

Kontrowersje wzbudza dość niejasny przebieg powstawania numizmatu, który podajemy za F.A. Vossbergiem (1852, s. 124–125). Początkowo rajcy gdańscy zatrudnili pracującego w Dreźnie znanego medaliera pochodzenia francuskiego – Friedricha Wilhelma Dubuta (1711–1779), używającego zanikającej już wówczas metody modeli woskowych (Forrer 1904, s. 640). Jednak z powodu opóźnienia prac zdołał on wykonać tylko niesygnowany rewers medalu. Następnie rada miasta zwracała się z ofertą do medalierów Rudolfa Ernesta Oeckermanna oraz Salmera. Ostatecznie awers medalu wykonał związany z Hanowerem oraz Gdańskiem rytownik stempli Johann Peter Luttmer (?–1775), sygnujący swoje wyroby literą L. Atrybucja ta, choć potwierdzana przez większość autorów, nie jest jednak do końca pewna i budzi podobne kontrowersje jak również przypisywany Luttmerowi medal z 1762 r. na urodziny księcia Czartoryskiego.

W katalogu kolekcji Le Maistre’a jako medalier wymieniony jest bliżej nieznany Leittner (sic!). Medal ten występuje w złocie (60 dukatów), srebrze (1 grzywna/24 skojce), brązie oraz cynie. Jak pisał F.A. Vossberg, ze względu na koszty wybito niewiele egzemplarzy.

[Juliusz W. Zacher]